Verhaal 287 Een magisch weerzien

Mijnheer Jack is een beetje dromerig, zit met zijn hoofd ergens anders zoals Oma het noemt. Heer Krekel weet hoe het komt. Heer Jack heeft Mienelieve al sinds minstens 80 verhalen niet meer gezien en dat ene kusje van toen was dat nou een droom of was dat werkelijkheid. Tijd voor actie!

Een magisch weerzien

Mijnheer Jack, kijk uit daar staat een lamp
Als u niet oplet, wordt dat nog een kleine ramp
Het lijkt, waarschuwt Heer Krekel of uw ogen niets meer zien
En alsof uw hersens niet goed werken bovendien

Wat is er in hemelsnaam met u aan de hand
Zit u met uw hoofd ergens in dromenland
Mijnheer Jack fluistert iets in Heer Krekels oor
Ja fluistert Heer Krekel dat is best een probleempje hoor

Ik denk, denkt hij, dat ik met Mevrouw Schrijfster moet gaan praten
Misschien heeft die iets in de gaten
Nee, zegt Mevrouw Schrijfster, Heer Jack heeft niets gezegd
Maar dit probleem lijkt me wel heel erg echt

Dit, peinst Mevrouw Schrijfster lijkt wel op liefdesverdriet
Ja, zegt Meneer Krekel daarom helpt een pilletje niet
Meneer Krekel ik weet precies wat u zoekt
Binnen twee minuten heeft ze een vakantiehuisje geboekt

En zegt ze, omdat ik het Wolfjesven heel goed ken
Heb ik voor jullie een huisje geboekt heel dicht bij het ven
Want, legt ze uit, volgens Heer Jack
Is het bankje bij het ven hun vaste ontmoetingsplek

Als Heer Krekel thuiskomt, is Heer Jack helemaal niet meer moe
Meneer Krekel, juicht hij we gaan naar Mienelieve toe
Iedereen heeft zijn ingepakte koffers al klaar gezet
Zo denkt Heer Krekel voldaan, missie volbracht en nu naar bed

Heer Jack, vraagt Oma hebt u alles al klaar
Ja, zegt Heer Jack nu wordt het afwachten daar
Gelukkig is het veel te warm voor de tijd van het jaar
En tegen buiten wachten op het bankje heeft Oma geen bezwaar

Heer Krekel eet alle koekjes op bij de thee
Dat wachten, gaapt hij dat valt echt niet mee
En nadat hij nog een keer gigantisch heeft gegaapt
Valt hij in zijn warme slaapzak heerlijk in slaap

Heer Jack hoort in de verte een meisje heel zacht zingen
Alle bomen, struiken, sterren en zelfs het ven beginnen te glimmen
Het is dan wel de warmste winter van de eeuw
Toch ziet Mijnheer Jack een laagje verse sneeuw

Mienelieve is nog mooier dan Heer Jack had verwacht
Zijn hart doet bonkbonkbonk als ze naar hem lacht
Ze drinken samen wel tien kopjes warme thee
De hele avond praten ze op het bankje met zijn twee

Over Broertje Tim die met Vrouwe Meisje wil trouwen
Over zijn tekeningen die Mama allemaal wil houden
Over Mijnheer Krekel die nog steeds zijn beste vriendje is
En fluistert hij, dat hij haar, Mienelieve, soms wel heel erg mist

Het wordt te koud zegt Mienelieve en jij moet naar bed
Ze hebben samen alle spulletjes bij het huisje gezet
Heer Krekel liep halfslapend met hen mee naar binnen
Ik moet gaan zegt Mienelieve terwijl ze zachtjes begint te zingen

Ze draait zich om en geeft Heer Jack spontaan een zoen
Daar, lacht ze, kun je het weer een hele tijd mee doen
Zo zegt Broertje Tim ik zou niemand op zijn woord geloven
Maar Heer Krekel kijk, Heer Jack heeft weer sterretjes in zijn ogen

Alleen Heer Krekel weet dat Heer Jack nog iets heeft gekregen
Iets zo bijzonder dat bewaart hij zeker zijn hele leven
Het is of ook Heer Krekel de hele dag als een zonnetje straalt
Hij is zo blij dat zijn plannetje zo goed is geslaagd

Thuis belt hij met een zak met koekjes bij Mevrouw Schrijfster aan
Omdat zonder haar deze magische avond niet had bestaan
Zij heeft tenslotte de oplossing bedacht
Waardoor zijn beste vriendje weer de hele dag lacht 

x